«ΣΥΜΠΟΡΕΥΘΩΜΕΝ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΣΥΣΤΑΥΡΩΘΩΜΕΝ»

Αρχιμ. Θεοκλήτου Λεγάτου

Στην εποχή μας, γίνονται πολλές πορείες. Πορείες για την ειρήνη στον κόσμο, πορείες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πορείες για δικαιοσύνη, για ίση κατανομή των υλικών αγαθών, για διεκδίκηση αιτημάτων, για παύση των πολέμων κ.λ.π. Κανείς δεν έχει αντίρρηση για όλα αυτά, αρκεί να έχουν αγνά και καθαρά ελατήρια.
Τούτες τις άγιες και ευλογημένες ημέρες, η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία μας καλεί σε μια άλλη πορεία, που έχει σχέση με τη σωτηρία και τη λύτρωσή μας. Μας καλεί να συμπορευθούμε με τον Κύριο Ιησού στη μεγάλη και σωτήρια πορεία του, που καταλήγει στο Σταυρό. Είναι πορεία αγάπης, προσφοράς και θυσίας για τον άνθρωπο και τον κόσμο. 
Η πορεία του Κυρίου μέσα στον κόσμο αρχίζει με τη γέννησή Του στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός κατά χάρη, σύμφωνα με τους Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας. Η τελική Του πορεία, όμως, αρχίζει με την είσοδό Του στα Ιεροσόλυμα και καταλήγει στον Γολγοθά, στον Σταυρό.
Μας προτρέπει η Ορθόδοξη Εκκλησία να ακολουθήσουμε κι εμείς την μεγάλη πομπή του Κυρίου, που μπαίνει στα Ιεροσόλυμα, επί πώλου όνου καθήμενος, και μαζί με το λαό να ψάλουμε το «Ωσαννά». Να ζήσωμε και να βιώσωμε την συγκλονιστική και ανεπανάληπτη αυτή στιγμή της παρουσίας του Κυρίου, με συντριβή και κατάνυξη.
Στη συνέχεια η αγία μας Εκκλησία μας ζητά να καθήσουμε μαζί με τους μαθητάς στο Υπερώο, στο Μυστικό Δείπνο, στην παράδοση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Το μυστήριο αυτό, σύμφωνα με τη διδασκαλία όλων των αγίων, είναι το κέντρο της όλης εκκλησιαστικής πνευματικής ζωής. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει κατά Θεό ζωή. Η κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου μας ενώνει κατά χάρη με τον Θεό και μας κάνει κοινωνούς Θείας φύσεως.
Είναι θεμελιώδες και ουσιαστικό καθήκον η συμμετοχή του πιστού στο μεγάλο και ζωοποιό αυτό μυστήριο. Μαζί με τον Κύριο στον κήπο της Γεθσημανή σε μια προσευχή αγάπης και θυσίας, όχι κοιμώμενοι, αλλά αγρυπνούντες μαζί Του. Κοντά στον Κύριο την ώρα της συλλήψεώς του από τους Ρωμαίους στρατιώτες, όχι για να του δώσουμε το φίλημα της προδοσίας, αλλά το φίλημα της πίστης και αφοσίωσής μας. Ο Κύριος προσφέρεται από αγάπη για τον άνθρωπο, για όλους μας.
Συνοδεύοντες τον Κύριο στην μεγάλη Του πορεία φθάνουμε μαζί στον Άννα και τον Καϊάφα. Εκεί αποφασίζεται η θανάτωσή Του. Εκεί οι παράνομοι αποφασίζουν για τον Νομοθέτη και παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου τον καταδικάζουν. Ο Κύριος μόνος. Όλοι τον έχουν εγκαταλείψει. Συνεχίζει όμως την πορεία.
Μετά το δικαστήριο στον Πόντιο Πιλάτο, τον ηγεμόνα, τον εκπρόσωπο της Ρωμαϊκής εξουσίας. Εδώ, ύστερα από πολλές αμφιταλαντεύσεις επικυρώνεται η θανατική ποινή και ο Κύριος οδηγείται στον Σταυρό. Σηκώνοντας το βαρύ Σταυρό, οδηγεί τα κουρασμένα πόδια Του στον Γολγοθά, στον τόπο του Κρανίου. Αυτή είναι η πιο ευλογημένη και αγία πορεία. Πορεία θυσίας, αγάπης, προσφοράς του Θεού στον άνθρωπο.
Το κουρασμένο από τις κακουχίες, αλλά φωτεινό πρόσωπο του Κυρίου, γεμίζει ιδρώτα. Μαζί Του ο Σίμων ο Κυρηναίος, συμπαραστάτης και βοηθός, ξεκουράζει τον Κύριο και μαζί Του ανεβαίνει στον Γολγοθά. Ασφαλώς πολλοί θα ήθελαν να είναι στη θέση του Κυρηναίου. Μαζί κι εμείς να ακολουθήσουμε σιωπηρά και με συντριβή το τέλος της ευλογημένης αυτής πορείας. Να δεχθούμε τη χάρη και την ευλογία του Χριστού μας. 
Και το θείο δράμα τελειώνει. Η θεία προσφορά είναι στο τέλος της. Η αγάπη του Θεού πρόσφερε στον άνθρωπο και στον κόσμο Σωτήρα και λυτρωτή, τον Κύριο Ιησού. Η προσφορά φθάνει μέχρι το Σταυρό. Ο Κύριος πεθαίνει σωματικά για να ζήσει ο άνθρωπος αιώνια κοντά Του. Η αγάπη του Θεού δεν περιγράφεται με λόγια.
Το πανάγιο αίμα του Χριστού μας ρέει από το πανάχραντο σώμα Του και ξεπλένει τις αμαρτίες όλων και χαρίζει αθανασία και αιωνιότητα. Αυτό βέβαια συμβαίνει, εφόσον ο άνθρωπος θελήσει να δώσει την καρδιά και τη ζωή του στον Κύριο και την αγία Του Εκκλησία.
Αδελφοί μου! Και φέτος εορτάζουμε τα μεγάλα γεγονότα των παθών του Κυρίου μας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, η μητέρα μας, μας καλεί όχι απλά να παρακολουθήσουμε, αλλά να ζήσουμε και να βιώσουμε τα ζωοποιά πάθη του Κυρίου. Ας τον ακολουθήσουμε με πίστη, αγάπη και αφοσίωση. Ας συσταυρωθούμε μαζί του. Αυτός είναι ο Σωτήρας, ο Λυτρωτής μας και σ' αυτόν ανήκει η τιμή, η δόξα και η ευχαριστία τώρα και πάντοτε. Αμήν!