Γεμάτη εναλλαγές πάνω στον πλανήτη μας η ζωή του ανθρώπου. Τρέχει «τον προκείμενον αγώνα» της επιγείου ζωής μέσα στο χειμώνα αλλά και σε άνοιξη... Διασχίζει το πέλαγος του παρόντος βίου με τρικυμίες και γαλήνη. Πολύ κοντά βρίσκεται για κάθε θνητό η μεγάλη Παρασκευή και το Πάσχα της ζωής του. Η χαρά και η λύπη. 
Αυτές τις εναλλαγές τις ζούμε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί συναισθηματικά και έντονα τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πάσχα. Τις διαπιστώνουμε στα πρόσωπα που παρακολούθησαν από πολύ κοντά τα συνταρακτικά γεγονότα στην Ιερουσαλήμ.
Οι φίλοι και εχθροί του Θεανθρώπου εδέχθησαν πλημμύρα αντιθέτων συναισθημάτων, με ταχείαν εναλλαγή. «Ο κόσμος χαρήσεται, υμείς δε λυπηθήσεσθε» είπεν ο Κύριος λίγο προ του πάθους του στους αγαπημένους μαθητάς Του.
Πιο δυνατό το φαινόμενο ταύτο εκδηλώνεται στους φίλους και μαθητάς του εσταυρωμένου και αναστάντος Χριστού. Εγκαταλείπουν και αρνούνται το Διδάσκαλό τους. Φοβούνται τους Ιουδαίους. Δύο εξ αυτών πορεύονται σκυθρωποί στο δρόμο προς Εμμαούς. Απομονούται και δυσπιστεί ο Θωμάς στο χαρμόσυνο άγγελμα των άλλων μαθητών «εωράκαμεν τον Κύριον».
Λυπούνται οι δίκαιοι. Χαίρουν οι αμαρτωλοί. Νικάται και σταυρώνεται η Δικαιοσύνη, η αλήθεια, η αγάπη κατά την ημέραν της Μεγάλης Παρασκευής.
Πέρασε όμως η δραματική εκείνη ημέρα. Όλα δείχνουν ότι ο Χριστός ενικήθηκε. Όλα τελείωσαν με το «τετέλεσται» που είπε επί του Σταυρού. Ξημέρωσε η ημέρα του Σαββάτου. Ημέρα σιωπής και ησυχίας, για τους εχθρούς και φίλους του «παθόντος και ταφέντος» Κυρίου.
Ξημερώνει «η κλητή και αγία ημέρα η μία των Σαββάτων». Ημέρα χαράς και αγαλλιάσεως διά τους Μαθητάς, συγχύσεως και φόβου διά τους εχθρούς. Ο θρήνος των Μυροφόρων «την χαράν εμήνυσεν». Το θαύμα της Αναστάσεως είναι πλέον πραγματικότης. Καμμία ταραχή πλέον και αγωνία. «Εχάρησαν ουν οι μαθηταί ιδόντες τον Κύριον».
Πόσο, πράγματι, θάρρος προσφέρουν τα γεγονότα που εορτάζουμε σε κείνους που βρίσκονται στη σκληρή δοκιμασία της ζωής. Σ' αυτούς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αρρώστιες, κινδύνους, προβλήματα, εμπόδια ανυπέρβλητα, άγχος και κατάθλιψη στην πορεία τους. Πόση δύναμη αντλεί ο πιστός που μελετά με το φακό της δυνατής πίστεως το περιεχόμενο και την ουσία των γεγονότων του πάθους και της Αναστάσεως του Λυτρωτού Χριστού. Αντλεί αισιοδοξία και θάρρος, ελπίδα και παρηγοριά. Εδραιώνουν στο εσωτερικό του την ακράδαντη πεποίθηση στον Αναστάντα Κύριον που διεκήρυξε «η λύπη υμών εις χαράν γενήσεται».
Έντονα ακούεται τις ημέρες αυτές ο αναστάσιμος χαιρετισμός, «χαίρετε», «Ειρήνη υμίν». Στη δύσκολη εποχή μας η προσφορά των πνευματικών αυτών δώρων, της χαράς και της ειρήνης, από τον αναστάντα Χριστόν είναι πολύτιμη. Ποθητή. Μεταφέρει σε υπεργήινους κόσμους. Στον κόσμο των πνευμάτων. Η χαρά και η Ειρήνη είναι αίτημα της εποχής. Πόθος δυνατός. Νοσταλγία εσωτερική, που δεν αποκτάται από την αφθονία των υλικών αγαθών, ούτε από τις τεχνολογικές κατακτήσεις, αλλά από την ένωση των ανθρώπων με τον Αναστάντα Κύριον. Κοντά του δροσίζονται οι διψασμένοι. Αναγεννώνται οι ψυχές. Χαίρουν και αγάλλονται. Βρίσκουν την ικανοποίηση, τη χαρά και τη λύτρωση.
Με τον Αναστάσιμον χαιρετισμόν «χαίρετε», «Ειρήνη υμίν» χαιρετίζομεν τον ευσεβή και φιλόχριστον λαόν και του ευχόμεθα από καρδίας την χάριν και την Ευλογίαν του Αναστάντος Κυρίου.