Ο καλός δοκιμάζεται στα χέρια των κακών, περνάει στα λανάρια.

Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ , όταν είναι δίκαιος έχει το Θεό  με το μέρος του. Όταν κανείς βαδίζει με το Ευαγγέλιο δικαιούται τη θεία βοήθεια. Από κει και πέρα μη φοβάται τίποτα. 

Αυτό που έχει σημασία είναι να αναπαύεται ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι μας σε κάθε ενέργειά μας και τότε θα έχουμε την ευλογία του Θεού, του Χριστού και των Αγίων μας και θα αναπαύεται το Άγιο Πνεύμα σε μας. ΚΑΝΕΝΑΣ άδικος τελικά δεν έκαμε προκοπή, ενώ τους δίκαιους τους σκέπτεται ο Θεός. 

Η ΚΑΤΑΡΑ πιάνει, όταν υπάρχει στη μέση αδικία. 

Να τρελλαθείτε από τη θεία τρέλλα της αγάπης του Θεού.

Να σας κάψει ο Θεός με την αγάπη τους στις καρδιές σας. 

Επειδή μας κουμαντάρουν τα σίδηρα οι καρδιές μας έγιναν σιδηρένιες. 

Πρώτα να θυμόσαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεύτερο ότι ίσως πεθάνουμε όχι από φυσικό θάνατο. Γι' αυτό και πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι. 

Αν κάποιος είναι νευριασμένος ή θυμωμένος και βρίζει, δεν έχει ευλογία το έργο που κάνει, ενώ αν ψάλλει ή λέει την ευχή αγιάζεται το έργο του. Το πρώτο είναι δαιμονικό, το δεύτερο θεϊκό.

Εάν , κινείσθε με ευλάβεια και προσευχή, αγιάζεστε πάντοτε και τα πάντα αγιάζοντα. 

Όταν κανείς έχει το νου του στο Θεό, αγιάζει τη δουλειά του, το έργο των χειρών του. 

Μην ξεχνάς σε κάθε δουλειά να παίρνεις το Χριστό μαζί σου. 

Να κάνεις κάπου - κάπου διακοπή στη δουλειά σου για να λες την ευχή. 

Όταν έχουμε μέριμνα δεν μπορούμε να καταλάβουμε την αγάπη του Θεού (όπως το παιδί όταν παίζει δεν αισθάνεται το χάδι του πατέρα.

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος να κάνει το καλό καθώς ο Δημιουργός του. 

Η σωματική κούραση - χωρίς μέτρο - αγριεύει τον άνθρωπο. Και το πιο ήρεμο άλογο, αν το κουράσεις υπέρβαρα κλωτσάει.

Όταν διαβάζεις την Αγία Γραφή και δεν καταλαβαίνεις, μην φοβάσαι ότι σου χρειάζεται θα σε φωτίσει ο Θεός. Εφάρμοσε αυτά που καταλαβαίνεις.

Η πνευματική τοποθέτηση είναι να χαίρεσαι με τα αντίθετα απ' αυτά που χαίρονται οι κοσμικοί. Να μη ζητάμε τη δική μας ανάπαυση. Να κοιτάζει κανείς τι αναπαύει τον άλλο. Τότε αναπαύεται και ο Θεός στον άνθρωπο. Και ο άνθρωπος παύει να είναι άνθρωπος , θεώνεται.

Το Ευαγγέλιο δεν συμβιβάζεται με την κοσμική λογική. 

Όσο ο άνθρωπος αδειάζει από εγωισμό, τόσο γεμίζει από τη θεία χάρη. 

Με την αδιάκριτη αγάπη τους οι γονείς αποβλακώνουν τα παιδιά τους. Επειδή στερήθηκαν αυτοί, δεν θέλουν να στερήσουν τίποτε στα παιδιά τους, τους τα πηγαίνουν όλα στο χέρι (μάνα έλα να μου δέσεις το κορδόνι).

Πολύ βοηθάνε οι προσευχές της μάνας. 

Ελευθερία πνευματική είναι  η υποταγή στο θέλημα του Θεού. 

Ο θείος έρωτας, αν φουντώσει μέσα στην ψυχή , είναι τόσο θερμός, που έχει τη δύναμη να καίει  κάθε άλλη επιθυμία και κάθε άσχημη εικόνα. 

Αν ποτισθεί το ξύλο με λάδι δεν σαπίζει. Αν τα παιδιά ποτισθούν με την ευλάβεια και το φόβο του Θεού δεν έχουν ανάγκη στη μετέπειτα ζωή τους. Όταν τα παιδιά μιλούν με αναίδεια στους μεγαλυτέρους , διώχνουν τη χάρη του Θεού (αγριεύουν, κάνουν αταξίες).

Η πνευματική εργασία στον εαυτό μας είναι αθόρυβη εργασία στον πλησίον, γιατί μιλάει το παράδειγμα και τότε τον μιμούνται οι άνθρωποι και διορθώνοντα. Από πνευματικά κεφάλαιο παίρνουμε τους πνευματικούς τόκους και συντηρούμαστε. 

Ο χαριτωμένος άνθρωπος ου Θεού, μεταδίδει τη θεία Χάρη και αλλοιώνει τους σαρκικούς ανθρώπους. 

Όπου υπάρχει θεία χάρη δεν κρύβεται, γιατί ακτινοβολεί. 

Όταν εσωτερικά έχεις αγάπη, την πληροφορείται ο άλλος (και χωρίς να την εκδηλώσεις).

Ο Πατριάρχης ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, όταν φοιτητές στην Αμερική του ζήτησαν εκσυγχρονισμό του κλήρου, απάντησε : «Ο Άγιος Κοσμάς είπε : ΄΄ Όταν οι κληρικοί γίνουν λαϊκοί , οι λαϊκοί θα γίνου δαίμονες΄΄».

Το ακάθαρτο πνεύμα δεν βγάζει στο φόρο τις αρετές των ανθρώπων , αλλά τις αδυναμίες του. Ο διάβολος μόνον αν του δώσει ο άνθρωπος δικαιώματα μπορεί να του κάνει κακό. Όταν κανείς δεν συμμετέχει στα μυστήρια της εκκλησίας δίνει δικαιώματα στον πειρασμό και δέχεται δαιμονικές επιδράσεις. Ο Διάβολος μπαίνει στον άνθρωπο, όταν υπάρχουν ακάθαρτα. 

Παλαιότερα το λίγο κακό πνιγόταν στο πολύ καλό. Σήμερα το πολύ κακό πνίγει το λίγο καλό. Αυτός που ανεβαίνει πνευματικά δεν ωφελεί μόνο των εαυτό του, αλλά και τους άλλους που τον βλέπουν.  Σήμερα ο Θεός μέσα στους τόσους κινδύνους μας φυλάει, όπως η μάνα το μικρό, όταν αρχίζει να περπατάει. Φαρμάκι γευόμαστε, όταν ζούμε μακριά  από τον γλυκύ Ιησού. 

Υπάρχουν άνθρωποι που το να μην αμαρτήσουν το θεωρούν προσβολή και την αμαρτία τη θεωρούν πρόοδο (και την ηθική κατεστημένο. Γιατί η αμαρτία έχει γίνει μόδα).

Όσο κανείς απομακρύνεται από το Θεό, τόσο πιο δύσκολα γίνονται γι' αυτόν τα πράγματα. 

Μπορεί κανείς να μην έχει τίποτε, όταν όμως έχει το Θεό, δεν θέλει τίποτα. 

Ο απομακρυσμένος από το Θεό δέχεται τη δαιμονική επίδραση. Ενώ αυτός που είναι κοντά στο Θεό δέχεται τη θεία χάρη. Σ' όποιο αφεντικό δουλεύεις, απ' αυτό θα πληρωθείς. Αν δουλεύεις στον μαύρο (διάβολο) θα σου κάμει μαύρη τη ζωή. Αν δουλεύεις στην αμαρτία θα πληρωθείς από το διάβολο. Αν δουλεύεις στην αρετή θα σε αμείψει ο Θεός. Σ' εκείνον που είναι πιστός , εξομολογείται, εκκλησιάζεται και Κοινωνεί, δεν έχει καμμιά εξουσία, καμμιά δύναμη ο διάβολος. 

ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ

· Πολλοί οι πειρασμοί και οι κίνδυνοι για τους νέους σήμερα, Γέροντα. Ανησυχούμε, παρ' όλο που φροντίζουμε να έχουμε τα παιδιά μας μέσα στην Εκκλησία.
- Τα παιδιά που έχουν ποτιστεί από μικρά στην ευσέβεια, μην τα φοβάστε. Και να ξεφύγουν, λίγο, λόγω ηλικίας, λόγω πειρασμών, θα επανέλθουν. Είναι σαν τα κουφώματα που τα περνάμε με το λάδι και δεν τα πιάνει η σαπίλα.
· Από ποια ηλικία πιστεύεις, γέροντα , ότι αρχίζουν τα παιδιά να γίντονται δέκτες και με ποιο τρόπο πρέπει ν ενεργούμε πάνω τους σαν γονείς, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να τα βλάψουμε από τυχόν υπερβολές:
- Πρώτα - πρώτα τα παιδιά αντιγράφουν εμάς και μάλιστα από μωρά. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να ενεργούμε επάνω τους όπως στα ρολόγια. Όσο παίρνει το ελατήριό τους, τα κουρδίζουμε γρήγορα. Μετά σιγά - σιγά , προσέχοντας να μη σπάσουμε το ελατήριό τους με το ζόρισμα. 
· Πολλές φορές , Γέροντα , τα παιδιά αντιδρούν σε διάφορα θέματα ευσέβειας. 
- Όταν κάτι δεν πάει καλά, πάντα κάτι φταίει. Μήπως φταίει το παράδειγμά σας; Μήπως φταίνε τίποτε κακά θέματα , τίποτε άσχημες πράξεις, άσχημα λόγια μέσα στο σπίτι; Πάντως την ευσέβεια τη δίνουμε στα παιδιά με το γάλα και όχι με την ξηρά τροφή. Ποτέ με πίεση και προσταγή. Και προπάντος με το παράδειγμά μας. 
- Στις περιπτώσεις των κακών πράξεων το ξύλο φέρνει αποτέλεσμα;
- Να το αποφεύγουμε όσο μπορούμε. Ούτε εκείνα τα μη - μη συνέχεια. Του παιδιού να του δίνουμε να καταλαβαίνει. Να ξέρει πότε κάνουμε κάτι και πότε δεν κάνουμε. Μόνο τότε το φέρνουμε σε λογαριασμό. 
· Γέροντα , παρ' όλο που τα ακολουθούμε όλα αυτά, εκείνα γίνονται ατίθασα. Μερικές φορές ξεπερνάνε κάθε όριο. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
- Ας δίνουμε καμιά φορά το κατσαβίδι και στο Χριστό για να ρυθμίζει τα πράγματα σφίγγοντας μερικές βίδες. Μην περιμένουμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. 
· Όταν, Γέροντα το παιδί είναι μέσα στην Εκκλησία, αλλά μετά από κάποια ηλικία αρχίζει ν' αλλάζει συμπεριφορά, να ξεφεύγει, πως πρέπει να ενεργούμε;
- Με ηρεμία. Αν είναι κάτι πολύ σοβαρό να επεμβαίνουμε. Να παραβλέπουμε και τίποτε για να μη θυμώνει και γίνεται χειρότερο. 
· Όταν ένα παιδί μπλέξει με κακές παρέες και εγκαταλείψει το σπίτι του, ενώ δεν έχει πάρει πολύ Χριστό μαζί του, υπάρχουν ελπίδες να επανέλθει;
- Αγάπη πήρε μέσα του; Όταν μέσα στο σπίτι υπάρχει αγάπη και το ίδιο το παιδί το περιβάλλουμε με αγάπη και φύγει και να μπλέξει με παρέες και με γλέντια, θα δει κάποια στιγμή ότι έξω δεν υπάρχει αγάπη. Θα δει ότι υπάρχει παντού υποκρισία και θα γυρίσει στο σπίτι. Ενώ αν θυμάται εχθρότητα και μίσος, Δε θα του κάνει καρδιά να πάρει τη στράτα του γυρισμού. 
· Όταν γνωρίσουμε το Χριστό αργά, δηλαδή ενώ τα παιδιά μας έχουν ήδη μεγαλώσει, τι πρέπει να κάνουμε για να τα βάλουμε στο δρόμο του Θεού;
- Εδώ μόνο η προσευχή φέρνει αποτέλεσμα. Πρέπει να ζητήσουμε από το Θεό με πολλή πίστη έλεος γι' αυτά τα παιδιά, που δεν ευθύνονται για την απιστία τους. Να αναγνωρίσουμε ότι η ευθύνη είναι μόνο δική μας, να ταπεινωθούμε και να μετανοήσουμε ειλικρινά και ο Θεός θα τα βοηθήσει. Έχει Εκείνος τον τρόπο του. Όλο και κάποιο σωσίβιο θα τους ρίξει για να σωθούν. 

Σημείωση:
1. Ο διακριτικός και διορατικός Γέροντας Παϊσιος , που τον ετίμησε και αγάπησε ένα πλήθος ευσεβών ανθρώπων και μάλιστα νέων στην ηλικία και επιστημόνων και που προσέφερε όσο ευρίσκετο στη γη τον απέραντο σεβασμό, αλλά και τώρα που ανήκει στην εν ουρανώ θριαμβεύουσα Εκκλησία, καταθέτει ευκαίρως - ακαίρως την ευλάβειά του , ήταν έτοιμος πάντα να προσφέρει λόγο πνευματικής οικοδομής και παρηγοριάς στον καθένα που έτρεχε κοντά του. 
Φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, μιλούσε σαν ειδικός για όλα τα θέματα. Ένα απλό δείγμα αυτής της κατά το Θεόν σοφίας του, είναι και η καταχωριζομένη αυτολεξί συνομιλία του με πνευματικό παιδί του για θέμα ιδιαίτερης σημασία, όπως είναι η αγωγή των παιδιών και μάλιστα στην εποχή μας. 
Η δημοσίευση του διαλόγου στο περιοδικό μας ας αποτελέσει ένα ευλαβικό μνημόσυνο όλων μας για τον άνθρωπο του Θεού και τον Άγιο της περίεργης εποχής μας που ενουθέτησε, επαρηγόρησε, καθοδήγησε, έθρεψε πνευματικώς και επροβλημάτισε σωστά και ωφέλιμα κάθε άνθρωπο δεκτικό, που με καλή διάθεση τον επλησίασε και σαν το διψασμένο ελάφι ήπιε το ζωογόνο νερό που με αγάπη του προσέφερε ο Ασκητής του Άγιου Όρους. Ας έχουμε όλοι την άγια ευχή του.